فروش مسکن

مقابل ادوار رکود و رونق در بخش مسکن مربوط به تقاضای سرمایه یی بوده است. در مجموع در شرایطی که در سطح اقتصاد کلان کشور، سیاست افزایش حجم نقدینگی اجرا می شود و بازار سرمایه کاملی نیز برای جذب آن وجود اقتصاد کشور ضروری است.● عوامل موثر در طول دوره های رکود و رونق بخش مسکنطول دوره رکود و رونق بخش مسکن و شدت نوسانات آن تا حدی قابل کنترل است. به طور معمول مازاد نقدینگی تا حدود جبران عقب ماندگی شاخص

ترتیب، انگیزه و منابع لازم برای استقبال بخش خصوصی برای ورود به بازار مسکن ایجاد شود، اما نارسایی بازار مسکن کشور در تامین مالی، موفقیت برنامه دولت برای رونق بخشیدن به این بازار را با تردید همراه کرده است. بازار مسکن ایران تمام ویژگی‌های یک بازار دارایی در یک کشور نفتی با تورم بالا را داراست. نفتی بودن بازار مسکن ایران به این معناست که این بازار به صورت کلی با شوک‌هایی که درآمد نفت به اقتصاد کشور وارد می‌کند، دچار شوک می‌شود و جهش می‌کند.همچنین تورم بالا و پرنوسان کشور باعث شده تا این بازار، بازاری پیرو تورم باشد. بدین معنا که رشد میزان نقدینگی و به تبع آن، تورم با تاخیری ۶ تا ۱۲ ماهه به بازار مسکن وارد می‌شود و این بازار را ملتهب می‌کند.این روزها یکی از عمیق‌ترین رکودهای مسکن را در چند دهه اخیر تجربه می‌کنیم؛ به طوری که برای ۷ فصل متوالی است که بازار در رکود است و پیش‌بینی می‌شود حداقل ۲ فصل دیگر هم در رکود باقی بماند.در این شرایط وظیفه معتقد است که تسهیلات مسکن حداقل باید ۵۰ درصد از کل قیمت مسکن را پوشش دهد چرا که بدون بالابردن توان خرید مردم‏‌نمی‌توان انتظار داشت که بازار مسکن به طور کاملا از رکود خارج شود.اما چنانچه این فرضیه درست باشد و کاهش قدرت خرید مردم‏‌آنها را به خرید خانه‌های کوچک‌تر و با قیمت پایین‌تر سوق دهد، اتفاقی که در بازار خودرو ظرف دو سال گذشته روی داد در بازار مسکن نیز روی خواهد داد، چرا که در اثر رشد افسار گسیخته قیمت خودرو در دو سال گذشته، قیمت خودروهای مورد استقبال قشر ضعیف به قدری افزایش پیدا کرد که این طیف جمعیتی ترجیح دادند برای خرید خودرو صبر کنند. اما در بازار مسکن نیز، به نظر می‌رسد، خرید مسکن به عنوان یکی از نیازهای اولیه زندگی برای طبقه با درآمد کمتر جامعه، به آرزویی دست نیافتنی تبدیل خواهد شد.هرچند این اتفاق در بخش خودرو مورد توجه کسی قرار نگرفت اما بی‌شک تکرار این ماجرا در حوزه مسکن می‌تواند بار دیگر شکاف جمعیتی جامعه را بیشتر و رکود مسكن همچنان پيگير تصويب وام ۸۰ ميليون توماني از بانك مركزي هست . لازم به توضيح است كه در ساليان بعد اين خبر اينگونه نقل مي شود :وام ۴۵ ميليوني براي واحدهاي كمتر از ۴۰ ساله به علاوه ۱۰ ميليون وام تعميرات و ۵ ميليون وام تعميرات مجدد داده مي شود و اين ميزان براي منازل مسكوني با عمر زير بيست سال ۵۵ ميليون به اضافه ۱۵ ميليون وام تعميرات است .۱۰ سال بعد از آن مبلغ وام براي منازل كمتر از ۵۰ سال ۶۵ ميليون و وام سه نوبت تعميرات به ترتيب ۲۰ و ۱۵ و ۱۰ ميليون خواهد بود . البته وزارت مسكن بدنبال اخذ مجوز وام ۱۱۰ ميليوني از بانك مركزي است.۲۰ سال بعد ميزان وام پرداختي براي منازل نوساز ۲۰۰ ميليون تومان است كه تنها يك دهم قيمت آن است و براي منازل با عمر كمتر از ۷۰ سال ۵۰ ميليون وام با بهره ۲۹ درصد و همچنين وام تعميرات چهار مرحله ايي (هر مرحله ۱۰ ميليون تومان ) در نظر گرفته شده است.شايان ذكر است كه با پيگيري هاي بسيار خفن مسئولين بالاخره بانك اسکان اجتماعی در ایتالیا، موضوع دسترسی خانواده های مهاجر به مسکن را به یک مسئله تبدیل کرده است.نتیجه گیرییک نتیجه گیری کلی که می توان از گزارش های تحقیقات صورت گرفته در این موضوع ترسیم کرد چنین است که اسکان و خانواده به شکلی ناگشودنی با یکدیگر در ارتباطند: خانواده زمینه ای است برای فهم نیازهای مسکن و سکونت زمینه ای است برای فهم رخدادهای خانواده.نه خانوار بلکه خانواده و به طور خاص والدین، در تدارک منابع انتخاب مسکن بهتر حائز اهمیت هستند. در همین زمینه مقاله ی اسمیت و میشلین (Smits&Michelin) گواهی می دهد که این اهمیت در حال افزایش است. سوی دیگر این افزایش اهمیت والدین آن است که ممکن است دسترسی به مسکن را برای خانواده های غیر ممتاز و مهاجران بدتر کند ( مقاله ی باربان و دلا- زونا را ببینید). در بین خانوارها، پیوستگی و شکل خانواده با بالا رفتن در نردبان اسکان مربوط است. بر عکس همانگونه که فیجتن و فان هام (Feijten&Van Ham) نشان داده اند از هم