مرحوم دولابی: محبّت ممر چرخه را نزدیک می‌کند

[ad_1]

به قصد اعلام خبرگزاری تسنیم، مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: برای مخلوقاتش وساطت كردن ازطريق حبیب بشخصه طومار ايلچي است. مراسله‌ او را با این نیّت حامل و با رغبت بخوان، زمان بعد همینطور، تا ديه گاه. مسلماً با رغبت. كل روزی بازهم که رغبت نداشتی، کاری یا مشکلی داشتی، بايست نیست بخوانی. فردایش بخوان، وليك با رغبت این کار را بکن، بعد از ديه يوم دوره، چنانچه می‌توانی نخوان!
ديدار نزديك مراقبّه همینطور، پارلمان عزای اباعبدالله همینطور. رغبت، رو مردم را نيرنگ ساز می‌کند و محبّت را حتي زیاد می‌کند. رغبت و محبّت گذرگاه گردش را نزدیک می‌کند. اشتغال محبّت این است که مسير عهد را نزدیک می‌کند. وقتی می‌گویی مسير شهادتگاه مدار دوره است دستش را ديلاق می‌کند می‌گوید این شهادتگاه است دیگر! می‌گویند گريوه دارد، کوه دارد، می‌گوید كتل‌اش کجا هستي و عدم، طريق‌اش لغزنده است، همینجاست. شام می‌خوابیم صبحدم شهادتگاه هستیم. دوستی با آفريدگار اینطور است. وقتی رغبت و محبّت آمد، می‌گویید این است ها! مکّه همینجاست، شهادتگاه همینجاست، کربلا همینجاست! این میوه و شجره ميل است. جاده نوبت اطراف را نزدیک می‌کند، عوايق سبيل را کنار می‌زند. طوری که شما باز نظر می‌کنی می‌گویی آري صحيح است، سدها و مشکلات نیستند، همگی ناپديد شده‌اند.
محبّت کار دیگری بازهم اعمال آخر می‌دهد. خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو بشری هستم خاکی. او چاهك؟ لا شمایل ظاهری دارد ونه شکل دارد، خير بدن است، ني و آري مرکّب است. هیچ نسبتی میان خويشتن و او نیست. منتها ميل نمی‌گذارد این حي خاکی بشخصه را ببیند. جمهور‌اش می‌گوید آنجا را ببین، حين را ببین، مثل وقتي این حاضر خاکی چنانچه بنفسه را ببیند، وحشت اكراه می‌کند. بنابراین نمی‌گذارد بنفسه را ببیند. وابستگي املاك می‌گوید، نمی‌دانی چاهك آقایی است! یکی از خطرهایی که سزا محبّت را تهدید می‌کند این است که هرچه می‌گویند طغیان نکن، وقفه ندارد این سمت را نظاره کند و طغیان بشخصه را ببیند. حكماً تبعه وابستگي املاك وقتی طغیان می‌کنند، گر به سمت آنان بگویی که خیلی طغیان می‌کنید، می‌گویند خودت طغیان داری، از كافي وقف شده که حواسشان بوسيله سوگند به حين عرض است، ملتفت این سمت نیستند.
حتماً کمی حق با آنهاست، یک کمی، جمله‌اش لا. کمی باید احتیاط کرد. چنانچه دیدید کسی شر و حسن شوم سبيل می‌رودخانه، به سمت او تذکر بدهید که مبارك صراط برود، ليك به منظور با خودتان بازهم توجه کنید ببینید آیا خوشي مسير می‌روید! حتی درصورتي كه عدو و غيرعادي آدميزاد حتي به مقصد براي حيوان حرفی زد اوايل بگذارید چنانچه مطلبی دارد و یا برهانی دارد بیاورد. بعد جای خلوت یک نگاهی بکنید ببینید آیا درست فرموده یا ني و آري. ضرری ندارد. ناس و جن ديندار حرفه ها شنواست. عدو و غيرعادي باز درصورتي كه حرفی زد و آشفته شدید، بعد از ناراحتی دروازه اندر خلوت یک نگاهی بکنید، ضرری ندارد. این بزرگی و آقایی تو را مدال می‌دهد، عزتت را زیاد می‌کند، رعايت ناس و جن را می‌رساند، حقّانیت را می‌رساند.

کتاب طوبای محبّت پوست پوشش دوم– ص ۱۷۹
مجالس حاج محمّد اسماعیل دولابی

انتهای پیام/

[ad_2]